Opcje > Racibórz na starych zdjęciach | Racibórz dzisiaj | Lokalizacja

Ratibor Wappen
Racibórz jest jednym z najstarszych miast na Górnym Śląsku. W 1108 roku, a więc przed 890-cioma laty, Gall Anonim w swojej kronice opisuje starcie zbrojne rycerzy Bolesława Krzywoustego z Morawianami w walce o Racibórz. Jest to pierwsza pisemna wzmianka o nadodrzańskim grodzie, którego historia zapisana w księgach i dokumentach, czy też zaklęta w nielicznych już niestety zabytkach, jest bogatym źródłem wiedzy o dawnych czasach.
Wiele czynników wywarło wpływ na rozwój miasta, ale bodaj największe znaczenie miało jego położenie - nad Odrą i na pograniczu. Tu przez wieki ścierały się wpływy polskie, niemieckie i czeskie, a mieszające się kultury tych narodów stanowiły czynnik napędzający dynamiczny rozkwit, którego nie zahamowały pożary i inne klęski żywiołowe, Odra zaś od najdawniejszych czasów była źródłem rozwoju i zasobności miasta, które było pierwszym portem na jej biegu. Do czasów ostatniej wojny zachowano też jej żeglowność. Obecnie trudno znaleźć w Raciborzu ślady portowych obiektów, a "odwodniona" w 1942 roku kanałem Ulgi rzeka nie przypominała już szlaku wodnego, po którym przed wojną pływały statki wycieczkowe, a przez stulecia transportowano wielkie ilości towarów, takich m.in. jak miedź z Nitry do Hamburga, czy duże ilości wina węgierskiego przez Szczecin do St. Petersburga. Miasto było też centrum handlu zbożem, a w XIX wieku zdarzyło się, że przy nabrzeżu raciborskiego portu cumowało jednocześnie ponad sto statków. Trudno więc dziwić się, że pływające po Odrze statki, czy też ciekawe pod względem architektonicznym mosty były obiektami chętnie uwiecznianymi na starych pocztówkach. Statków i barek już nie ma, a stary most zamkowy został w ostatnich latach przebudowany, tracąc swój dawny, odtworzony po zniszczeniu w 1945 roku, przedwojenny wygląd. Jedyne co Odra zachowała do dzisiejszych czasów, to zagrożenia powodziowe, o czym w lipcu 1997 roku boleśnie przekonali się mieszkańcy nadodrzańskich miejscowości. Na przestrzeni wieków Racibórz zmieniał swoje znaczenie polityczne i gospodarcze, stając się w XII wieku stolicą księstwa piastowskiego. Tutaj książe raciborski Mieszko I Plątonogi, syn Władysława Wygnańca, panujący od 1163 roku otworzył pierwszą mennicę, w której wybito około 1200 roku monety z napisem MILOST.
Istnieje Także duże prawdopodobieństwo, że kilkadziesiąt lat przed powstaniem słynnej księgi Henrykowskiej, w raciborskim klasztorze dominikanów prowadzono kronikę, w której zapisano brzmiące po polsku zdanie: "gorze szą nam stało", będące cytatem słów księcia Henryka Pobożnego w obliczu klęski pod Legnicą w 1241 roku. Przełom stuleci XIX i XX wieku, to okres dynamicznego rozwoju miasta, które w 1903 roku stało się powiatem miejskim. Liczba raciborzan wynosiła wtedy 32.500 osób i stale rosła, osiągając w 1939 roku 49.724 mieszkańców. Miasto posiadało bardzo gęstą i zwartą secesyjną zabudowę, z zachowanym średniowiecznym układem urbanistycznym, którego centrum stanowił przestronny rynek z dominującą w środku, piękną, barokową kolumną Matki Boskiej z 1827 roku, dziełem Jana Melchiora Oesterreicha. Jedna z postaci tego pomnika przedstawia św. Marcelego - biskupa, patrona miasta, z charakterystyczną laską w ręce. Jeżeli liczba obiektów sakralnych może być miernikiem religijności mieszkańców, to za takich trzeba uznać raciborzan, którzy wznieśli w tym mieście kilkanaście okazałych kościołów oraz wyniosłą synagogę, której ruiny, pozostałe po pożarze w czasie tzw. "Nocy Kryształowej" w 1938 roku, stały przy ulicy Szewskiej aż do lat sześćdziesiątych, po czym zostały rozebrane.
Tak szczęśliwie się złożyło, że prawie wszystkie kościoły stoją do dzisiaj i zachowały swoją pierwotną funkcję oraz wygląd, pomimo poważnych zniszczeń ostatniej wojny. Są one przykładem różnych stylów architektonicznych od gotyku kościoła św. Ducha , (obecnie Muzeum) do rotundy, przypominającej rzymski Panteon, kościoła Najświętszego Serca Pana Jezusa z centralnie usytuowanym ołtarzem.
Racibórz w swojej długoletniej historii przechodził różne koleje losów, w tym także kataklizmy, klęski żywiołowe i epidemie, ale największą tragedią miasta była ostatnia wojna światowa. w jej wyniku prawie 85% budynków legło w gruzach, których objętość oszacowano na 4.680.000 m³. Zniszczone zostały prawie wszystkie kamienice w rynku, z usytuowanym we wschodniej pierzy ratuszem. To, co posiadało wartość użyteczną zostało splądrowane przez zwycięzców. Zaginęło wiele dzieł sztuki sakralnej, w tym słynna raciborska monstrancja. Istnieć przestały całe ulice zamienione w wąwozy, tworzone przez fasady wypalonych domów. Rozbierane systematycznie, stały się źródłem cegły, którą wysyłano na odbudowę Warszawy. Nie ma też śladów po monumentalnym kościele ewangelickim o dwóch wyniosłych sześćdziesięciometrowych wieżach. Nie jest już możliwe odtworzenie, na podstawie współczesnej zabudowy, wyglądu Raciborza sprzed ostatniej wojny. Tym bardziej cenną inicjatywą wydaje nam się utrzymywanie naszej internetowej witryny raciborskiej, która ma być źródłem Informacji dla osób z całego świata zainteresowanych Raciborzem, oraz jego okolicami.
Ratibor auf alten Bildern Racibórz na starych zdjęciach

Racibórz dzisiaj

../photo/gal/Ratibor/_thb_BASZTA1.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_BLICKVOVODERBRUECKE.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_GERICHT.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_KIRCHEOSTROG1.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_LANGESTR.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_MATKABOZA2.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_NIKOLAUSKIRCHE2.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_ODERBRUECKE.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_RINGKIRCHE2.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_STADION1.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_WAPPENRING.jpg  
   

../photo/gal/Ratibor/_thb_bahnhof.jpg  
   

Disabled first thumbnail page · Disabled previous thumbnail page · 1 · 2 · Next thumbnail page · Last thumbnail page

Ratibor heute
Bernhard Lazar
Bernhard Lazar